SH interviewt zichzelf
(naar aanleiding van zijn tentoonstelling)
Wat
voor werken maak je precies?Tekeningen en schilderijen. Ik zit eigenlijk voortdurend te tekenen op stukjes papier of in cursussen. Veel van die tekeningen –ruwe krabbels eigenlijk– belanden natuurlijk in de vuilnisemmer, maar er zijn er ook altijd bij die ik de moeite waard vind om te bewaren. Soms groeit zo’n tekeningetje dan wel eens uit tot een acryl- of olieverfschilderij.
Schilder je veel?
Eigenlijk niet. Soms neem ik zelfs gedurende meer dan een half jaar geen penseel ter hand. Ik schilder altijd in vlagen. Als ik dan opeens weer eens zin krijg om te gaan schilderen, kan het wel gebeuren dat ik een schilderij of vijf in één week tijd maak.
Wat is het belangrijkste thema van je werk?
Mensen die zomaar ergens staan of zitten. Dat is iets waar ik eigenlijk voortdurend mee geconfronteerd word: op school, op de trein, in cafés, … Overal zie je mensen zomaar staan of zitten. Ik vind wachten een activiteit waarvan het belang veelal ernstig onderschat wordt. Mijn schilderijen tonen ook altijd precies wat ik de kijker wil zeggen: zie je bijvoorbeeld een man een gekookt ei eten, dan moet je daar niets meer achter zoeken; dat is gewoon een man die een gekookt ei eet. Schilderijen die je pas kan begrijpen na het aanhoren van een uitleg van een half uur over –ik zeg maar iets– de leer der Zwinglianen, vind ik eigenlijk onzin...
Wat zijn je belangrijkste inspiratiebronnen?
Zoals ik al zei is het “zomaar ergens staan/zitten/hangen/…” een belangrijk thema, evenals andere dagelijkse activiteiten zoals bijvoorbeeld het eten van een gekookt ei. Mijn tekenstijl is zwaar beïnvloed door allerhande strips. Mijnheer Johan en de strips van Daniël Clowes of Prado vind ik bijvoorbeeld erg goed. Daarnaast ben ik ook een fan van schilders zoals James Ensor of Peter Klashorst. Ook foto’s kunnen soms een bron van inspiratie vormen.
Heb je ooit een tekenopleiding gevolgd?
Toen ik nog op de lagere school zat, ging ik op woensdagnamiddag naar de tekenacademie, maar dat is ook alweer zo lang geleden. Op school heb ik ook nog wel eens een paar uur per week het vak “schetsen” gehad, maar daar was het eigenlijk vooral de bedoeling om zaken zoals haardrogers of boormachines nauwkeurig en volgens de wetten van het perspectief na te tekenen. Op iemand die mensen tekende die zomaar ergens stonden, zaten ze daar eigenlijk niet te wachten.
Beschouw je hetgeen je doet als kunst?
Nee, ik denk dat het eigenlijk meer aanleunt bij puur tijdverlies dan bij kunst. Tekenen of schilderen heeft dezer dagen hoegenaamd niks te maken met ware kunst, net zoals tekenen of schilderen niks te maken heeft met bananenteelt. Een publiek zo gek krijgen dat ze willen betalen om naar een in een museum opgestelde kom havermout te gaan kijken, dat noem ik pas ware kunst. Daar valt met wat geluk ook grof geld mee te verdienen, en dat kan van mijn werken uiteraard niet gezegd worden.
Wat vind je belangrijker: het tekenen en schilderen of de muziek?
De muziek. Zo kan ik nog eens onder de mensen komen.
[sh]
-------------------
Dit interview werd afgenomen naar aanleiding van een tentoonstelling met tekeningen en schilderijen van SH in 2003. De tekst werd naar een aantal kranten doorgestuurd, maar werd nergens integraal gepubliceerd.
Relevante links:
De Steven Heyse-homepage (nu helaas off-line)
the Scrapbook - unordered thoughts and drawings
Depressing drawings for depressive people