'Bart De Pauw stalkt mij'
Eén minuut. Meer had Stefaan Van Brabandt in het Woestijnvis-programma ‘Alles uit de kast’ niet nodig om een vuistdikke klassieker uit de wereldliteratuur samen te vatten. Verbazend dus dat net deze razende dolleman uitpakt met verstilde singles als ‘Het is niets’ en ‘Ze toont me haar dorp’. Géén speedmetal waarin de drums klinken als mitrailleurvuur, maar melancholische popsongs met eenvoudige en tegelijk pakkende teksten over elders, vroeger en beter. Radio 1 en Radio 2 gingen alvast voor de bijl. Nu u nog.
Van Brabandt is geen onbekende in de tv- en de theaterwereld. Zo zijn vele kijkers nog altijd niet bekomen van zijn ronduit hilarische optreden als gestoorde superfan in ‘Het geslacht De Pauw’. Met Compagnie De Koe was deze duivel-doet-al dan weer verantwoordelijk voor een aantal van de meest bijzondere theaterervaringen van de afgelopen jaren.
Maar de man maakt dus ook muziek. Ten bewijze daarvan pakt hij in september uit met zijn debuutplaat ‘Het is niets’, die hij daarna aan het publiek voorstelt in de theatertalkshow ‘Eindelijk alleen’.
Je bent al enkele jaren bezig met muziek. Waarom liet deze debuutplaat dan zo lang op zich wachten?
Stefaan Van Brabandt: Ik vond me er voordien nog niet klaar voor. Meestal was ik wel tevreden over mijn teksten, maar niet altijd over de muziek. Ik ben lang op zoek geweest naar een eigen stem en een oorspronkelijk geluid. Pas sinds vorig jaar vind ik mezelf en m’n muziek rijp genoeg om ermee naar buiten te komen. Ik kan nu naar mezelf luisteren met een milde glimlach in plaats van met schaamrood op de wangen
Andere zingende acteurs als Stan Van Samang en Roel Vanderstukken worden door het jonge volkje aanbeden als goden. Is dat waar ook jij stiekem van droomt?
Van Brabandt: Dat is niet echt mijn doel, nee. Maar er zijn wel veel acteurs die de rol van muzikant voortreffelijk spelen. Bruno Vanden Broecke, mijn collega bij De Koe, doet dat bijvoorbeeld heel goed.
Een tijdje geleden kwam ik er achter dat Bonnie ‘Prince’ Billy – één van mijn idolen – naast muzikant ook acteur is. Ik ben dus wel in goed gezelschap. Maar eigenlijk heb ik mezelf nooit louter als een acteur beschouwd. Ik maak gewoon dingen en soms is dat theater en soms is dat muziek. Wat ik vertel is in wezen altijd hetzelfde, alleen het medium verschilt.
‘Het is niets’ is, net als de titel, veel tegelijkertijd: troostend, relativerend en bezwerend. Intens droevig, maar ook grappig. Kinderlijk naïef en heel wijs. Ik hoor soms invloeden van Morrissey, Cocorosie, Sparklehorse- zit ik goed?
Van Brabandt: Ja ongetwijfeld... Het leven is ook vanalles tegelijk. Maar ’Het is niets’ is bovenal een lofzang op het leven: wees blij dat het niets is, dan kan je er zelf alles van maken.
Ik balanceer graag tussen sentiment en afstand, tussen heel direct en eenvoudig de dingen benoemen of het net heel suggestief beschrijven. Simpelweg omdat ik zelf ook zo meervoudig en verscheurd in het leven sta en naar de dingen kijk.
Volgens je bio woon je tegenwoordig als een soort kluizenaar op een berg in Frankrijk. Een bron van inspiratie of probeer je nu al preventief het succes te ontvluchten?
Van Brabandt: Vooral dat eerste eigenlijk. Ik hou wel van alleen zijn. ‘Eindelijk alleen’, het laatste nummer op mijn cd gaat daar ook over. Dat lied heb ik als laatste geschreven en ik ben er het meest tevreden over. Daarnaast is ‘Eindelijk alleen’ ook de titel van mijn theatertalkshow waarmee ik de plaat aan het publiek ga voorstellen. Het is de bedoeling dat ik elke avond optreed en tussen de liedjes door zal een journalist mij interviewen over mijn leven en mijn werk.
Je werkt sinds kort ook aan ‘iets geheims’ voor Woestijnvis. Ik vraag me af hoe dat gaat als je daar dan Bart De Pauw tegenkomt.
Van Brabandt: Ik denk dat ik de enige man in Vlaanderen ben die kan zeggen dat hij de lakens met Bart De Pauw heeft gedeeld. Zoiets schept natuurlijk een band, maar het heeft ook nadelen.
Nu hij minder op tv komt, belt hij me steeds vaker op om te horen of ik hem nog wel altijd zo geweldig vind. Het gebeurt dat hij onverwachts langskomt en voorstelt om samen met hem naar fragmenten uit z’n oude programma’s te kijken. Eigenlijk is dat de belangrijkste reden waarom ik zo vaak naar Frankrijk vlucht.
[sh]
-------------------
Relevante links:
Stefaan Van Brabandt @ MySpace