Nestor liet voor het eerst van zich horen in 2002 op Humo’s Rock Rally, waar ze meezingbare countrypop speelden. Daarvoor waren de leden al actief geweest in allerhande groepjes, die zeer uiteenlopende genres zoals lo-fi, folk, hiphop en speedmetal beoefenden.

Sindsdien nam Nestor in hun repetitielokaal met bescheiden middelen tientallen nieuwe nummers op. Groepsleden kwamen en gingen; Nestor werd een trio, een duo, vervolgens weer een trio, en ten slotte na de komst van bassist Michaël Lefevere (ex-Nina) een kwartet.

In de loop der jaren is de sound van Nestor ook iets steviger geworden; in plaats van 'hoempapa', werd 'korrel' het sleutelwoord.
Hierover zegt Tom: 'Het moet toch een beetje vooruitgaan. Een nummer dat de nodige "korrel" mist, schrijf ik bij voorbaat al af.'
Bob: 'Daar sluit ik mij volledig bij aan. Het belang van "korrel" mag niet onderschat worden.'

In november 2004 won Nestor de Nova-muziekwedstrijd, een West-Vlaams rockconcours georganiseerd door het ACW.
De jury: 'Een zeer rijk geluid voor een groep die maar met zijn drieën is. Spitsvondige teksten vol zelfrelativering. Het geheel doet wat denken aan bands zoals The Go-Betweens, Weezer en Pavement.'

De groep deelde de affiche met onder meer Vive la fête, Daan, 't Hof van Commerce, Millionaire, Goose, Dijf Sanders, Sioen en talloze plaatselijke helden.

In 2006 gaf Nestor er om praktische redenen de brui aan. De groepsleden zijn nu elk apart actief in allerlei groepjes die zeer uiteenlopende genres zoals lo-fi, folk, hiphop, jazz en chanson beoefenen.

Sporadisch treden de ex-groepsleden nog samen op onder de naam Rotsen. Ze brengen dan improvisatienummers (mét de nodige korrel) die zelden afklokken onder de drie kwartier. Als Snerto wagen ze zich nóg sporadischer aan impro op keyboards, uiteraard ook met de nodige korrel.